In gesprek met Kees Boele

Mooi Haren
HOME  |  Verhalen  |  In gesprek met Kees Boele

In gesprek met Kees Boele

Kees Boele met zijn camera met telescooplens in handen

Man met een passie

Een man met een passie is een goede omschrijving voor bioloog Kees Boele. Zeven dagen per week is hij bezig met ‘iets’ wat met de natuur te maken heeft. Zo is hij als enige (freelance) docent Biologie aangesloten bij de Seniorenacademie. Geeft hij vanuit zijn eigen bedrijf, Natuurpresentaties, zes cursussen per jaar, wordt hij gevraagd als gastdocent, geeft presentaties door het hele land en verblijft vijf weken per jaar in Chur (Zw) waar hij wandelingen begeleidt. Maar ook met veel plezier werkt hij voor het  Drents landschap en neemt mensen op excursie om muizen te vangen, slangen te zoeken of vogels te spotten. En hij draait zijn hand ook niet om voor het vertellen van historische verhalen, is hij de huisbioloog bij Radio 5 en werkt hij in de zomer voor de Vlinderstichting. Daarnaast vindt Kees nog tijd om te schrijven; hij werkte mee aan het boek Haren Verbeeld en schreef van 2012 tot en met 2015 wekelijk een column voor het Harener Weekblad. Een selectie van deze columns, gecombineerd met 12 wandelroutes, ligt in boekvorm klaar om uitgegeven te worden.

Trots op de natuur

Het beheer van de natuur in Haren en directe omgeving is verdeeld over veel partijen. Zowel bij stichtingen als het Groninger landschap en Natuurmonumenten maar ook is veel grond in beheer van particulieren. Deze versnippering maakt het totale beheer lastig, er moet vaak met veel partijen overlegd worden. Als voorbeeld van een goede samenwerking noemt Kees het beheer van de Oosterpolder, een uitloopgebied naast een stedelijk agglomeratie. ‘Of je er nu wandelt met je hond of wilt luisteren naar het gezang van de blauwborst, iedereen kan er genieten.’ zegt Kees. Maar waar is Kees nu eigenlijk trots op? Als antwoord op deze vraag begint hij eerst met het opnoemen van een aantal zaken die de natuur zelf geregeld heeft. Weliswaar hier en daar een handje geholpen door de mens. Zoals het zeearend paartje dat broedt in het Hunzedal rond het Zuidlaardermeer of de Laarmantuin, een bijna drie hectare grote wildeplantentuin en onderdeel van de Hortus. Maar ook het natuurgebied bij de Waterhuizerweg. Door goed (particulier) beheer geeft het op kleine schaal weer hoe de natuur er in het oude Gorecht bij lag volgens Kees.

Met weinig middelen veel bereiken

Maar ook persoonlijk heeft Kees dingen bereikt om trots op te zijn. Toen de Hortus in 1988 voor de eerste keer geprivatiseerd werd, hebben Kees en zijn team er voor gezorgd dat de Hortus behouden bleef voor Haren. Er zijn mooie projecten bedacht en met een gering budget gerealiseerd. Bijvoorbeeld de viering rondom het 350 jarig bestaan in 1992. Ook in 1992 is het gelukt de Floriadetuinen van de Wereldtuinbouw-tentoonstelling naar Haren te halen en in 1995 was het ChinaPark een feit. In 1986 en 1987 heeft Kees West-Europa door gereisd voor het samenstellen van een insectarium; hij reisde o.a. naar Londen en  Keulen om bijzondere insecten te verzamelen en ideeën en inspiratie op te doen voor de inrichting. Zijn schoonvader heeft nog meegeholpen alles in elkaar zetten want de middelen waren immers beperkt.

Vooruit kijken

Naast zijn drukke dagelijkse werkzaamheden denkt Kees ook na over de toekomst. Onder andere over het jaar 2020. Het jaar dat het voormalig biologisch centrum aan de Kerklaan, waar momenteel de Biotoop gehuisvest is, gesloopt gaat worden. De sloop zal nog een heel karwei worden want er zit o.a. een complete bunker van heel dik beton ondergronds. De grond is eigendom van de Rijksuniversiteit Groningen en Kees is benieuwd wat er mee gaat gebeuren. De verwachting is dat het geschikt gemaakt wordt om er huizen op te zetten. Kees voegt hier nog aan toe: ‘De grond ligt midden in de groene long waar de Botanicuslaan ook onderdeel van is. Daar moet voorzichtig mee worden omgegaan.’

Top