Een gemeente besturen is balanceren tussen wat urgent en belangrijk is en wat minder urgent, maar ook belangrijk is. Voor niet urgent en onbelangrijk is al helemaal geen tijd natuurlijk (voor meer over deze begrippen, zie Stephen Covey, “First Things First”, 1994).
Belangrijk, maar minder urgent, zijn allerhande onderwerpen die op de planning staan maar die niet perse vandaag actie vereisen. Zo zijn we bijvoorbeeld bezig met het opstellen van een nieuw gemeentelijk verkeer- en vervoersplan (GVVP). Dat moet voor de zomer van 2012 klaar zijn, wel belangrijk, niet urgent. Of de overdracht van taken (de decentralisaties) aan de gemeenten, grotendeels zijn die ‘pas’ in 2013 en 2014 aan de orde, maar de voorbereiding is in volle gang, wel belangrijk, niet urgent.
Uit mijn ervaring als raadslid weet ik dat je dit soort onderwerpen al lang ziet aankomen, maar dat ze vaak pas echt actueel worden op het moment dat er een concreet voorstel ligt. Als wethouder daarentegen ben ik heel veel bezig met de voorbereiding en loop je het risico de besluitvorming als een ‘laatste hobbel’ te gaan zien. Als college willen we dit niet laten gebeuren en daarom hechten we veel waarde aan de inbreng van onze inwoners en aan de betrokkenheid van de raad. Liefst al ver voor de uiteindelijke besluitvorming.
Dwars door dit soort lange termijn trajecten komen allerhande zaken op die direct actie vereisen, ze zijn urgent èn belangrijk. Asbest in zwembad De Scharlakenhof bijvoorbeeld, een foutieve bouwvergunningprocedure bij Intermezzo, of een plotseling verzoek tot huisvesting van 46 Chinese kunstenaars ter voorbereiding van het China Lights Festival in de Hortus. Dit soort ongeplande ontwikkelingen komen soms zeer ongelegen en vragen veel van de gemeentelijke organisatie en het bestuur om in zo goed mogelijke banen te leiden. Als ik dan sommige reacties op de website van Haren de Krant lees die beweren dat hier allerhande kwade bedoelingen achter zitten (bij het aantreffen van asbest in het zwembad bijvoorbeeld) dan is er toch echt sprake van grote overschatting van onze invloed. Bij dit soort ontwikkelingen is het ‘alle hens aan dek’ in het gemeentehuis. De gemeenteraad is ook alert en vereist adequaat geïnformeerd te worden en in staat te worden gesteld de vereiste politieke besluiten goed overwogen te kunnen nemen.
In de alledaagse praktijk van een wethouder betekent dit alles dat de agenda wel altijd netjes volgepland staat, maar dat werkdagen regelmatig vol verrassingen zitten. Van ons als bestuurders en van onze ambtelijke organisatie, vraagt dat een grote mate van flexibiliteit. Veel onderwerpen komen in een gestage stroom voorbij (belangrijk en niet urgent), doorbroken door onderwerpen die belangrijk èn urgent zijn. Never a dull moment. Maar toch, aan het eind van de dag, als de besluiten genomen zijn en als ik een moment neem om terug te kijken op weer een drukke dag, ben ik steeds weer blij wethouder in Haren te mogen zijn.
